مقالات, آموزش

شکستگی ساعد دست و روشهای درمان آن

شکستگی ساعد دست و روشهای درمان آن

شکستگی ساعد دست و روشهای درمان آن

شکستگی ساعد دست یکی از آسیب‌های شایع اندام فوقانی است که اغلب در نتیجه سقوط، تصادف یا وارد شدن ضربه مستقیم به دست اتفاق می‌افتد. استخوان‌های رادیوس و اولنا که در ناحیه ساعد قرار دارند، نقش مهمی در حفظ ساختار و عملکرد حرکتی دست و مچ ایفا می‌کنند. عدم تشخیص و درمان به‌موقع این شکستگی‌ها می‌تواند منجر به بروز عوارض جدی از جمله اختلال در حرکت، دردهای مزمن یا بدجوش خوردن استخوان شود.

فهرست محتوا:

  • علل شکستگی ساعد
  • قسمت های مختلف ساعد
  • روش های درمان
  • مدت زمان جوش خوردن شکستگی
  • علائم شکستگی ساعد دست

انواع شکستگی ساعد:

  • شکستگی ساده
  •  شکستگی مرکب
  •  شکستگی خرد شده
  • شکستگی جابجا شده

از مهم‌ترین علائم شکستگی ساعد:

  • درد شدید و ناگهانی: یکی از بارزترین نشانه‌های شکستگی، درد تیز و شدیدی است که با حرکت دادن دست تشدید می‌شود.
  • تورم و التهاب: بلافاصله پس از آسیب، ناحیه ساعد دچار تورم می‌شود که ممکن است با گرم شدن محل همراه باشد.
  • تغییر شکل ظاهری: در مواردی که استخوان جابجا شده باشد، تغییر شکل قابل‌مشاهده در ساعد یا زاویه غیرطبیعی آن دیده می‌شود.
  • کبودی و تغییر رنگ پوست: خونریزی داخلی در محل شکستگی می‌تواند باعث بروز کبودی، تیرگی یا رنگ‌پریدگی پوست شود.
  • محدودیت در حرکت: بیمار ممکن است نتواند به‌درستی مچ دست یا ساعد را حرکت دهد یا دچار ضعف در گرفتن اشیا شود.
  • بی‌حسی یا سوزن‌سوزن شدن: اگر اعصاب اطراف محل شکستگی تحت فشار قرار بگیرند، ممکن است احساس بی‌حسی یا گزگز در انگشتان یا خود ساعد بروز کند.

در صورت مشاهده این علائم، مراجعه فوری به پزشک برای انجام تصویربرداری (مانند رادیوگرافی) ضروری است تا نوع و شدت شکستگی به‌درستی تشخیص داده شود.

علل شکستگی ساعد

شکستگی ساعد دست ممکن است به عنوان نتیجه‌ای از مجموعه‌ای از عوامل فیزیکی و شرایط محیطی زیر اتفاق بیفتد.

  • ضربه یا تصادفات: ضربه مستقیم به ساعد دست، مانند فشار بیش از حد یا برخورد با یک سطح سخت می‌تواند منجر به شکستگی آن شود. این ممکن است در حوادث و تصادفاتی مانند سقوط از ارتفاع یا برخورد با اشیاء سخت رخ دهد.
  • فشار زیاد: استفاده از دست برای انجام فعالیت‌هایی که نیاز به فشار زیاد دارند، مانند بلند کردن اشیاء سنگین، می‌تواند منجر به شکستگی ساعد دست شود، به خصوص اگر عضلات و استخوان‌های دست به این فشار عادی عادت نداشته باشند.
  • وضعیت نامناسب دست و ضعف در استخوان ساعد: اگر ساعد دست در وضعیتی نامناسب باشد یا از استحکام و چگالی و تراکم خوبی برخوردار نباشد، ممکن است به راحتی شکسته شود. برای مثال، اگر دست در وضعیتی نامناسب یا ناپایدار باشد و فشاری به آن وارد شود، احتمال شکستگی افزایش می‌یابد.
  • استفاده از وزن و سنگینی بیش از حد: استفاده از دست برای انجام فعالیت‌هایی که نیاز به قدرت زیاد دارند، مانند ضربه زدن به یک سطح سخت یا بلندکردن اشیاء سنگین می‌تواند منجر به شکستگی ساعد دست شود.

شکستگی ساعد دست

قسمت های مختلف ساعد
ساعد یکی از پیچیده‌ ترین و کارآمدترین بخش‌ های بدن انسان است که از مفصل آرنج تا مفصل مچ ادامه دارد و وظیفه انتقال نیرو، انجام حرکات دقیق دست و پشتیبانی از عملکرد حرکتی و حسی را بر عهده دارد.

ساعد شامل سه بخش اصلی است: سیستم استخوانی، سیستم عضلانی ـ تاندونی و شبکه‌ ی عصبی ـ عروقی.  هر یک از این بخش‌ ها نقش مکملی در حرکت و عملکرد فیزیولوژیک ساعد ایفا می‌ کنند.

  • بخش استخوانی ساعد
  • ساختار استخوانی ساعد شامل دو استخوان بلند و موازی به نام‌ های رادیوس (Radius) و اولنا (Ulna) است. رادیوس در سمت خارجی و نزدیک شست قرار دارد و نقش اصلی در حرکات چرخشی دست (پروناسیون و سوپیناسیون) ایفا می‌ کند. اولنا در سمت داخلی و نزدیک انگشت کوچک واقع شده و به عنوان محور پایدار ساعد عمل می‌ کند.
  • این دو استخوان توسط غشاء بین‌ استخوانی (Interosseous Membrane) به هم متصل می‌ شوند که ضمن ثبات مکانیکی، مسیر عبور عروق و اعصاب را نیز تنظیم می‌ کند. مفصل‌ های پروگزیمال و دیستال بین رادیوس و اولنا، امکان چرخش نرم و هماهنگ ساعد را فراهم می‌ سازند. هر گونه شکستگی یا بدجوش‌خوردگی در این استخوان‌ ها می‌ تواند موجب کاهش قدرت چرخش، درد مزمن یا تغییر شکل ساعد شود . همان‌ طور که مطالعات PubMed نشان داده‌ اند، درمان در این ناحیه معمولاً مستلزم جااندازی باز و فیکساسیون داخلی است تا از بدجوش‌ خوردگی جلوگیری شود.
  • بخش عضلانی و تاندونی ساعد
  • دست‌ کم ۲۰ عضله در ساختار ساعد وجود دارد که در دو بخش جلویی (قدامی) و پشتی (خلفی) سازمان‌ دهی شده‌ اند. در بخش جلویی، عضلات خم‌ کننده (فلکسور) قرار دارند که مسئول خم کردن مچ و انگشتان هستند. از جمله می‌ توان به عضلات Flexor Carpi Radialis, Palmaris Longus, و Flexor Digitorum Superficialis اشاره کرد. این عضلات خون‌ رسانی خود را از شاخه‌ های شریان اولنار دریافت می‌ کنند و تاندون‌ های بلندشان از زیر رباط عرضی مچ عبور می‌ کند.
  • در بخش پشتی، عضلات بازکننده (اکستانسور) مانند Extensor Carpi Ulnaris و Extensor Digitorum قرار دارند که با انقباض خود مچ و انگشتان را باز می‌ کنند. در مرکز ساعد عضله‌ ی دو استخوانی معروف Brachioradialis قرار دارد که در حرکات سریع خم شدن آرنج و پایداری ساعد نقش انتقالی دارد. تاندون‌ های این گروه به دلیل تحرک بسیار زیاد، استعداد بالایی در التهاب و آسیب دارند، به‌ خصوص در ورزشکاران و مشاغلی که از حرکات تکراری استفاده می‌ کنند.
  • بخش عصبی و عروقی ساعد
  • سه عصب اصلی ساعد شامل عصب مدین (Median Nerve)، عصب اولنار (Ulnar Nerve) و عصب رادیال (Radial Nerve) است. عصب مدین از جلوی ساعد عبور کرده و کنترل حرکات دقیق انگشت شست، سبابه و میانی را بر عهده دارد. این عصب مسئول احساس لمس در بخش قدامی کف دست نیز هست.
  • عصب اولنار از سمت داخلی ساعد می‌ گذرد و به‌ ویژه نواحی انگشت کوچک و حلقه‌ ای را عصب‌ دهی می‌ کند. آسیب به این عصب باعث بی‌ حسی یا گزگز در این ناحیه می‌ شود. عصب رادیال در پشت ساعد قرار دارد و مسئول حرکات باز شدن مچ و انگشتان است.
  • از نظر عروقی، ساعد دارای دو شریان اصلی به نام‌ های رادیال و اولنار است که شاخه‌ هایی از شریان بازویی محسوب می‌ شوند. شریان رادیال به دلیل موقعیت سطحی‌ اش، یکی از محل‌ های متداول برای اندازه‌ گیری نبض محیطی است. این رگ‌ ها به کمک شبکه‌ های مویرگی پیچیده، اکسیژن و مواد مغذی بافتی را تأمین کرده و در حفظ سلامت و عملکرد عضلات و اعصاب نقش حیاتی دارند.
  • ساختارهای پیوندی و حمایتی
  • ساختارهای پیوندی مانند فاسیای عمیق (Deep Fascia)، لیگامان‌ ها (Ligaments) و تاندون‌ ها (Tendons) شبکه‌ ای محافظ میان استخوان و عضله ایجاد می‌ کنند. این بافت‌ ها زمینه‌ ی انتقال نیرو را فراهم ساخته و هم‌ زمان از لغزش و آسیب مفصلی جلوگیری می‌ کنند. در مفصل مچ، رباط‌ های عرضی و جانبی پایداری حرکات را کنترل می‌ کنند. آسیب در این بافت‌ ها معمولاً با درد و کاهش دامنه حرکتی همراه است.

 

تشخیص شکستگی ساعد دست

برای تشخیص دقیق شکستگی ساعد دست، مراجعه به پزشک و انجام تصویربرداری پزشکی ضروری است. در مرحله‌ی اول، پزشک با معاینه بالینی، وجود درد، تورم، تغییر شکل یا محدودیت حرکت را بررسی می‌کند. سپس برای تأیید قطعی، از عکس‌برداری با اشعه ایکس (رادیوگرافی) استفاده می‌شود.

در مواردی که علائم شکستگی ساعد دست پیچیده‌تر یا همراه با آسیب به مفاصل، رباط‌ها یا بافت‌های نرم باشد، ممکن است نیاز به سی‌تی اسکن (CT Scan) یا MRI باشد تا جزئیات بیشتری از آسیب مشاهده شود. تشخیص دقیق نوع شکستگی (ساده، جابجا، چندتکه یا همراه با دررفتگی) به پزشک کمک می‌کند تا بهترین روش درمان را انتخاب کند.

 

درمان شکستگی ساعد دست

نوع درمان شکستگی ساعد بستگی به محل، شدت و نوع شکستگی دارد. درمان می‌تواند به دو صورت غیرجراحی (محافظه‌کارانه) و جراحی انجام شود.

. درمان غیرجراحی (جااندازی و گچ‌گیری)

در مواردی که شکستگی ساده و بدون جابجایی است، پزشک با جااندازی بسته و استفاده از گچ، استخوان را در موقعیت صحیح قرار می‌دهد. این روش معمولاً برای شکستگی‌های پایدار و غیرپیچیده توصیه می‌شود.

مدت زمان گچ‌گیری:

  • بزرگسالان: حدود 6 تا 12 هفته
  • کودکان: حدود 4 تا 6 هفته
  • در طول این دوره، باید مراقب حرکت‌های ناگهانی یا وارد آمدن فشار به دست باشید تا از جابه‌جایی مجدد استخوان جلوگیری شود.

مدت زمان جوش خوردن شکستگی

مدت زمانی که لازم است تا یک شکستگی ساعد دست به طور کامل بهبود یابد و جوش خورده شود، بستگی به متغیرهای مختلفی دارد، از جمله:

  • نوع و شدت شکستگی: شکستگی‌های ساده‌تر ممکن است در کمترین زمان بهبود پیدا کنند، در حالی که شکستگی‌های پیچیده‌تر ممکن است نیاز به زمان بیشتری برای بهبود داشته باشند.
  • روش درمان: استفاده از روش ترمیم ترکیبی (مانند استفاده از گچ) یا روش جراحی می‌تواند بر زمان لازم برای جوش خوردن تاثیر بگذارد.
  • وضعیت عمومی و سلامتی فرد: عواملی مانند سن، وضعیت عمومی سلامتی، و استفاده از داروهایی که به ترمیم استخوان کمک می‌کنند، می‌توانند روی مدت زمان بهبودی تاثیرگذار باشند.

به طور کلی، مدت زمان جوش خوردن شکستگی ساعد معمولاً بین هشت تا دوازده هفته متغیر است، اما این زمان بر اساس نوع شکستگی، میزان جابه‌جایی قطعات استخوان و روش درمان متفاوت خواهد بود. استخوان‌ های ساعد شامل رادیوس و اولنا هستند که همکاری دقیق آن‌ها برای حرکات چرخشی ضروری است، به همین دلیل ترمیم در این ناحیه حساس‌تر از سایر اندام‌هاست.

در شکستگی‌ های ساده و بدون جابه‌جایی، گچ‌ گیری معمولاً حدود شش تا هشت هفته کافی است؛ ولی در موارد جراحی با فیکساتور یا پیچ، جوش خوردن کامل ممکن است تا دوازده هفته یا بیشتر طول بکشد. تغذیه مناسب حاوی کلسیم و ویتامین D، ترک سیگار و انجام توان‌ بخشی اصولی بعد از باز کردن گچ اهمیت زیادی دارد. رعایت دقیق دستورات پزشکی و پرهیز از فشار زودهنگام بر ساعد، شرط دستیابی به جوش خوردن کامل و بازیابی قدرت حرکتی طبیعی است.

درمان جراحی (در صورت نیاز)

اگر شکستگی جابجا شده باشد، چند تکه باشد، یا با آسیب به مفاصل و اعصاب همراه باشد، پزشک ممکن است جراحی باز (ORIF) را توصیه کند. در این روش، از پیچ، پین یا پلاک برای ثابت کردن استخوان‌ها استفاده می‌شود.

جراحی باید توسط متخصص ارتوپدی انجام گیرد و مراقبت‌های بعد از عمل از جمله مصرف داروهای ضدالتهاب، استراحت، و شروع به موقع فیزیوتراپی اهمیت زیادی دارد.

فیزیوتراپی و توانبخشی بعد از شکستگی ساعد

فیزیوتراپی شکستگی ساعد نقش اساسی در بازگرداندن عملکرد طبیعی دست، کاهش درد و پیشگیری از عوارض دارد. پس از پایان دوره گچ‌گیری یا جراحی، معمولاً یک برنامه‌ی توانبخشی شامل موارد زیر تجویز می‌شود:

  • تمرینات دامنه حرکتی برای بازیابی انعطاف‌پذیری مفاصل
  • تمرینات تقویتی برای عضلات ساعد و مچ
  • شاک ویو تراپی، اولتراسوند، لیزر درمانی و ماساژ تراپی برای تسریع ترمیم بافت
    درمان دستی (کایروپراکتیک) برای کاهش خشکی مفاصل و بهبود گردش خون

سوالات متداول:

چطور ساعد ما می‌شکند؟ اصلاً چرا ساعد اینقدر آسیب‌پذیر است؟

شکستگی ساعد اغلب ناشی از دو چیز است: انرژی زیاد یا مقاومت کم.

ضربه شدید: شایع‌ترین حالت، زمین خوردن مستقیم روی دست یا حوادث شدید مثل تصادفات است که نیروی ناگهانی و زیادی به استخوان‌ها وارد می‌کند.

فشار مزمن و وضعیت نامناسب: انجام فعالیت‌های سنگین و پرتکرار، به خصوص زمانی که عضلات قوی نیستند یا نحوه گرفتن اجسام ایراد دارد، می‌تواند به استخوان فشار بیاورد. به علاوه، اگر تراکم استخوان (به دلیل کمبود ویتامین D یا کلسیم) کم باشد، ساعد شما شبیه یک شیشه نازک می‌شود که با کوچک‌ترین ضربه می‌شکند.

 آناتومی ساعد؛ نقش آن دو استخوان عجیب چیست؟

ساعد ما از آرنج تا مچ ادامه دارد و از سه سیستم اصلی تشکیل شده: استخوان‌ها، عضلات و عروق/اعصاب.

استخوان‌ها (اولنا و رادیوس): ما دو استخوان اصلی داریم: رادیوس (سمت شست) که قهرمان اصلی حرکات چرخشی دست است، و اولنا (سمت انگشت کوچک) که بیشتر نقش محور ثبات را بازی می‌کند. این دو استخوان با یک پرده بافتی به نام غشاء بین استخوانی به هم وصل شده‌اند که ثبات را حفظ می‌کند. اگر این همکاری دقیق بهم بخورد، دست دیگر نمی‌تواند بچرخد (پروناسیون و سوپیناسیون).
عضلات و اعصاب: حدود ۲۰ عضله ساعد را تشکیل می‌دهند. عضلات جلویی برای خم کردن (فلکسور) مچ و انگشتان، و عضلات پشتی برای باز کردن (اکستانسور) هستند. سه عصب اصلی (مدین، اولنار، رادیال) هم از این ناحیه عبور می‌کنند که کوچک‌ترین آسیب به آن‌ها باعث گزگز یا بی‌حسی انگشتان می‌شود.

 بعد از شکستگی، درمان چگونه پیش می‌رود؟

تشخیص اولیه با عکس رادیولوژی (X-Ray) شروع می‌شود. بسته به اینکه شکستگی چقدر جابجا شده باشد، مسیر درمان فرق می‌کند.

روش درمانی مناسب برای شرح مختصر

گچ‌گیری بسته شکستگی‌های ساده و بدون جابجایی استخوان سر جای خود قرار گرفته و برای ۶ تا ۸ هفته بی‌حرکت می‌شود.
جراحی (ORIF) شکستگی‌های پیچیده یا جابجا شده با جراحی، استخوان‌ها دقیقاً جا انداخته شده و با پلیت و پیچ فلزی ثابت می‌شوند.

چقدر طول می‌کشد تا ساعد جوش بخورد و دوباره قوی شود؟

جوش خوردن خود استخوان معمولاً ۸ تا ۱۲ هفته زمان می‌برد. اما این پایان راه نیست! حساسیت ساعد به دلیل نقش چرخشی آن بالاست.

پس از باز کردن گچ یا دوره اولیه جراحی، دوره توانبخشی (فیزیوتراپی) شروع می‌شود. این مرحله بسیار حیاتی است، چرا که هدف اصلی بازیابی چرخش کامل دست و قدرت عضلانی است. اگر این تمرینات به‌درستی و منظم انجام نشود، مفصل‌ها خشک شده و دامنه حرکتی دست برای همیشه محدود می‌ماند.

نکته طلایی: برای تسریع جوش خوردن، تغذیه مناسب (کلسیم و ویتامین D) و ترک سیگار (که روند ترمیم را کند می‌کند) فوق‌العاده مهم هستند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *